Stilte

Zoals ieder jaar, staan we ook vanavond 2 minuten stil bij alle oorlogsslachtoffers. Deze stilte, kent dit jaar nog een andere stilte. Een mondiale stilte.

Stilstaan zorgt voor een ander perspectief

De race tegen de klok, het altijd maar meer, het overal bij willen zijn, het 24 uur aan staan, de voortdurende drang naar nog beter, staat opeens wereldwijd stil. Het dwingt ons om dat wat zo vanzelfsprekend is los te laten. Het perspectief is gewijzigd. Hoe we het dagelijkse patroon gaan vormgeven, wat we werkelijk belangrijk vinden en waar we met elkaar verantwoordelijk voor zijn zal herzien moeten worden. Stil staan en verstillen om te voelen wat je hierin te doen hebt. Niet alleen als individu maar juist ook binnen het collectief.

Stilte is meedogenloos

Het laat je kijken naar wat je misschien niet wilt aankijken. Het is een confrontatie met je eigen vergankelijkheid, imperfectie en nog niet verwerkte stukken. Het is ook verdragen van de pijn die onzekerheid met zich meebrengt. Het ‘niet weten’. De confrontatie met jezelf die je voor het ‘Coronatijdperk’ nog uit de weg kon gaan, leek toen een keuze.

“Nu is de stilte en vertragen een feit!”

Verbinden met je verhaal en dit delen, is wat ons te doen staat

We hebben allemaal een eigen verhaal en ontlenen daaraan onze identiteit. In dat verhaal bevindt zich (eigen) wijsheid. Wanneer jij jouw verhaal kent is verbinding met jezelf eenvoudiger. De wijsheid aanboren helpt om te kunnen vertrouwen, om moed te houden. Het delen van jouw verhaal met anderen zorgt voor een collectieve verbinding. We hebben elkaar immers nodig! Elkaars verhalen leren kennen roept herkenning op en leidt tot meer begrip. Het biedt ook troost, wanneer blijkt dat je niet de enige bent. Zo te kunnen ervaren dat kwetsbaarheid bij ieder mens aanwezig is. En, dat je van elkaars wijsheid kunt leren. Hoe heb jij dit gedaan en kan dit voor mij ook werken?

Hoe boor je jouw wijsheid aan

De wijsheid die besloten ligt in jouw verhaal, kun je onderzoeken door stil te staan bij een aantal gebeurtenissen, sleutelmoment (levensovergangen) en te kijken wie belangrijke en inspirerende mensen in jouw levensgeschiedenis zijn tot nu toe. Om je op weg te helpen, volgen hieronder een aantal vragen.

  • Welke mensen zijn voor jou belangrijk?
  • Wat is de wijsheid die je van hen hebt ontvangen?
  • Wie hebben of wat heeft jou geïnspireerd?
  • Welke eerdere sleutelmomenten (levensovergangen) waren er in jouw leven en wat heb je toen gedaan?
  • Door wie werd jij tijdens de sleutelmomenten gesteund? Wat heeft dit voor jou betekend?
  • Waaruit kun jij kracht putten?
  • Wie boden jou bescherming? En hoe kun jij je met die wijsheid omhullen?
  • Welke rituelen uit je culturele achtergrond zijn voor jou belangrijk?
  • Welke rituelen uit culturen waar je kennis mee hebt gemaakt zou je daar aan toe kunnen voegen?
  • Wie zijn voor jou op dit moment in je leven belangrijk en kunnen jou ‘bescherming’ bieden?
  • Welke wijsheid kun jij delen met anderen, zodat het een collectief gedragen wijsheid wordt?

Tot slot

Ik gun je stil te staan bij je eigen verhaal, je hiermee te verbinden en dit te delen met anderen. Verder hoop ik dat je stil kunt zijn wanneer je het verhaal van de ander hoort. Op deze manier werken we met elkaar aan nieuwe perspectieven.

Liefs,

 

Monique



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *