EN DAN STA JE MET LEGE HANDEN…..

In het derde jaar van mijn opleiding tot counselor staan de thema’s werkgerelateerde stressklachten (overspanning en burn-out) en rouwverwerking centraal. Het valt mij op, dat deze onderwerpen mij regelmatig terugvoeren naar de periode waarin ik zelf werd geconfronteerd met een reorganisatie. Ik voel nog in iedere vezel van mijn lijf het moment waarop ik en mijn collega het nieuws te horen kregen. De periode die daarop volgde, laat zich vergelijken met die van een achtbaan. Gevoelens van: woede, berusting, opluchting en vechten liepen dwars door elkaar.

Ondanks dat de werkgever zijn inspanningen naar behoren heeft verricht, bleven een aantal pijnpunten mij de jaren daarna nog achtervolgen. Inmiddels weet ik nu wat deze pijnpunten zijn. Ze hebben betrekking op het missen van werkelijke aandacht voor mij als mens. Hiermee bedoel ik het bieden van ruimte om te kunnen delen wat het met mij deed, waar ik het meest in geraakt was, welke twijfels ik daarbij had, maar ook welke lichtpunten en mogelijkheden ik zag.

Aandacht voor het rouwproces

Aandacht voor, wat ik nu weet, het rouwproces is voor werknemers die ontslagen worden belangrijk. In het outplacement traject bleek hiervoor eveneens onvoldoende ruimte. Daar was het vizier direct gericht op het vinden van een andere baan. De ervaring heeft mij geleerd, dat het goed is de tijd te nemen om afscheid te nemen. Het helpt je de veerkracht te vinden om verder te gaan.

Veerkracht

De reorganisatie betekende voor mij het moment waarop ik besloot het roer om te gooien en mijn hart te volgen. Dit jaar besef ik dat de reorganisatie mij nog een ‘voordeel’ heeft gebracht. Ik wil mijn expertise als counselor, aangevuld met mijn eigen ervaring, inzetten om bij bedrijven werknemers tijdens een reorganisatie of bij een veranderingsproces te begeleiden. Als counselor kan ik de menselijke aandacht bieden die nodig is. Tevens wil ik mij inzetten voor wat ik noem de ‘vergeten groep’. Dit zijn de werknemers die blijven. Voor hen verandert er namelijk ook veel en dit vraagt om veerkracht. Persoonlijke aandacht kan hen daarbij helpen.

 



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *