EEN KNELLENDE JAS

De vrouw tegenover mij stelt zichzelf de vraag: “Ik voel dat het anders moet. Er moet iets veranderen. Alleen weet ik niet zo goed wat het is. Dus hoe moet ik kiezen?” Ze voelt al enige tijd onrust en onvrede in zichzelf. Maar waar komt dit nu vandaan?

De context – het nu

Om de vraag te verhelderen heb ik de context nodig. Wat maakt bijvoorbeeld dat de vrouw juist nu zo sterk worstelt met deze vraag. Wat is de aanleiding? In onze levensloop kun je spreken van levensovergangen die de vraag: ‘wie ben ik en wie wil ik zijn’, meer oproepen. De aanleiding voor een levensovergang kan zijn: verandering van baan, ouderschap, ziekte een scheiding. Maar het kan ook een geleidelijke verandering zijn. De kinderen worden ouder en zelfstandiger en je krijgt hierdoor meer tijd en een andere rol.

Verbinden met het verleden

Ieder van ons wordt geboren met zijn/haar eigen potentieel. In essentie, daar geloof ik in, zijn we al wie we zijn. Hoe jouw welkom was op deze wereld, met welk verlangen er is uitgekeken naar jouw komst of misschien ook niet -omdat je niet gepland was- beinvloeden jouw unieke zijn. Niet alleen bij het welkom, maar ook latere ervaringen hebben hier invloed op. Kinderen zijn puur en nieuwsgierig en ontdekken zo de wereld en zichzelf. Om die nieuwsgierigheid en de drang om te ontdekken te kunnen ontplooien is liefde en veiligheid nodig. Op de eerste plaats vormen de opvoeders en het gezin hierin een belangrijke rol. Met daarnaast ook talrijke andere mensen die je tijdens je leven ontmoet en waarmee je tijdelijk of langdurig een relatie hebt.Centrale vraag in het onderzoeken van je verleden is: ‘Mocht je zijn wie je bent? Was er bijvoorbeeld voldoende veiligheid om fouten te maken? Mocht je boos zijn?’

Met andere woorden

Werd je gezien zoals je werkelijk bent? Of werd er naar je gekeken zoals men hoopte dat je zou zijn? Kortom welke jas moest jij aan?

De jas die te strak is geworden

Het verleden is dus nodig om te verbinden met de vraag die er nu speelt. In de levensloop van de vrouw die voor mij zit, komen situaties en ervaringen naar boven waarbij ze een jas heeft aangetrokken, die haar toen bescherming bood, maar die haar nu berooft van haar vrijheid. Ondanks dat ze zeker geen slechte jeugd heeft gehad, zijn er wel een aantal pijnlijke momenten in haar biografie waarin de loyaliteit richting het systeem won van de loyaliteit naar zichzelf.

De naakte waarheid voorzichtig ontmantelen

Wanneer ik autobiografisch werk, dan realiseer ik mij, dat de knellende jas voorzichtig uitgedaan moet worden. Ook de vrouw die voor mij zit kon niet bevroeden hoe zeer dat verleden een rol speelt in wie ze nu is. Het kan pijnlijk zijn en voor tijdelijke ontwrichting zorgen. Immers de loyaliteit voor het systeem maakt plaats voor loyaler zijn naar jezelf. Dit kan de verhouding met je ouders, familie of je partner in een ander daglicht zetten. Gelukkig gaat het niet alleen maar gepaard met pijn. Ik zie ook bij de vrouw voor mij, intense blijheid. Ze ervaart de kracht en de talenten die ze in zich heeft en die zo lang diep weggestopt waren onder de knellende jas. Dat zorgt voor herboren energie.

Werkelijke, duurzame verandering vraagt om een dieper kijken

Antwoord krijgen op de vraag: hoe moet ik kiezen? gaat verder dan alleen het vergelijken van de voor en tegens. Het gaat om het verlangen dat hieronder zit. En het kan zijn, dat dit verlangen soms diep onder de jas verstopt zit.

Kierkegaard zei het heel treffend: Het leven wordt voorwaarts geleefd en pas achteraf begrepen.

Wil jij ook begrijpen hoe je vraag zich verhoudt met je verleden? Dan kijk ik graag met jou mee. Interesse in meer werkvormen die ik aanbied? Kijk dan op Mijn werkwijze.

 

Monique

 



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *